Ég undirgengst nú mjög ánægjulegt og langþráð "offline" tímabil. Það útskýrir bloggleysið.
Ég tók sem sagt mjög meðvitaða ákvörðun að njóta sumarsins og hanga sem minnst inni og þá allra síst í tölvunni. Ég geri nóg af því á veturna. Mig langaði nú samt að láta alla nær- og fjærstadda vita að af mér er allt gott að frétta. Veturinn ógurlegi er að baki og kemur vonandi aldrei aftur. Medicine prófið var meiri viðbjóður en nokkur hefði getað trúað en einhvern veginn lifði maður þetta af og skilaði sínu. Kirurgiu prófið var töluvert skárra, jaðraði nú bara meira að segja við það að vera skemmtilegt! Ég er svo að vinna í sumar sem aðstoðarlæknir á öldrunarsviði. Ég byrjaði í Fossvoginum á deild B4 (2 dögum eftir próflok) en þetta er svona deild fyrir bráðveika sjúklinga. Man oh man þar var sko erill í lagi. Kannski soldið meiri erill en ég bjóst við en líka kannski meiri en aðrir upplifa hann þar sem ég var þar fullkomlega að stíga mín fyrstu skref sem einhvers konar læknir ...og í þokkabót með "dash" af ábyrgð á öxlunum. Seinni hluta júní fluttist ég þó yfir á lungnaendurhæfingardeild á Landakoti. Þar eru allir heldur rólegri í tíðinni en samt mjög krefjandi og nóg að gera. Sérstaklega skemmtilegur sjúklingahópur. Vaktirnar líka fínar sem ég hef tekið. Búin að lenda í alls konar uppákomum og því farið að reyna vel á kunnáttu manns og færni. Ég verð nú að segja að þetta starf verður bara meira og meira heillandi eftir því sem á líður. Mjög skemmtilegt líka að vera loksins komin inn á eina deild þar sem maður getur kynnst bæði starfsfólki og sjúklingum almennilega. Ég var alveg komin með nóg af því að rotera milli deilda viku eftir viku. Auk þess eru líka Tryggvi og Pétur bekkjarfélagar í húsinu ásamt úrvalsliði unglækna og sérfræðinga. Mjög samheldinn hópur. Svo er líka full dagskrá í gangi, kennsla og fræðsla, þannig að maður lærir endalaust mikið. Auk þess höfum við vel flest tekið stórstiga framförum í "hacky-sack", en það er reglulegur viðburður í hádeginu .
Binni og Heiðdís útskrifuðust svo frá HÍ laugardaginn 14. júní, Binni úr tölvunarfræðinni og Heiðdís úr læknadeild. Dagurinn var alveg meiriháttar. Yndislegt veður og allir svo kátir og glaðir. Binni er byrjaður að vinna hjá Landsteinum Streng (sem er hugbúnaðarfyrirtæki) og líkar bara svakalega vel. Við erum því svakalega upptekið fólk um þessar mundir og vinnum eins og brjálæðingar. Samt hef ég nú eitthvað verið að bralla þess á milli. Við kíktum upp í bústað í afmæli ömmu Rósar og gróðursettum fullt af trjám í úrhellis rigningu. Svo fór ég aðeins meira upp í bústað og í golf með familíunni . Um síðustu helgi gæsuðum við vinkonurnar svo Bjarneyju. Þemað var að sjálfsögðu glam-rock og vorum við svo æstar í þessu öllu saman að við gátum ekki hamið okkur um að vera allar uppdressaðar (gæsin var bara svona over-the-top dressed!!). Þannig héldum við af stað í kajak róður um sýkin við Stokkseyri. Fórum svo og fengum okkur humarsúpu allar blautar og málningin skæld á andlitunum. Hahaha en yndislegt. Svo gengum við af stað inn að einhverjum laugum rétt hjá Hveragerði en gáfumst upp eftir ca. 1 km þar sem engin okkar var búin undir svona mikla göngu. Við komum okkur bara fyrir í laut og staupuðum ópal-sjúss, drukkum bjór og gæddum okkur á brownies og möffins. Mjög súrrealískt og skemmtilegt. Yndislegt veður og dásamlegt. Héldum svo aftur í bæinn þar sem skipt var um gír og farið í partý til Laufeyjar en þá var komið nýtt þema, Hawaii!! Hahaha jeiiii!! Uppblásni pálminn og páfagaukarnir vöktu mikla kátínu. Æ stelpur takk fyrir æðislegan dag. Hlakka til að sjá ykkur í brúðkaupi Bjarneyjar og Kela þann 19. júlí.
Núna er ég að undirbúa mig undir komandi harðsperrur eftir Esjugöngu gærdagsins. Ég man nú bara ekki eftir annarri eins bongó blíðu hérna eins og var í gær. Við Binni skelltum okkur því upp á Esju en þangað hafði kallinn aldrei komið. Það þverfótaði nú varla fyrir fólki þarna, þvílík örtröð. Enda leið ekki á löngu þar til við slógumst í hóp með Helgu, Rakel og Freyju, vinkonum Heiðdísar. Hitti líka fullt af bekkjarsystrum mínum og öðru góðu fólki. Það er þó mesta furða hvað ég finn ekki neina strengi eftir þetta allt saman. Kannski er þetta lognið á undan storminum. Ligg eflaust fyrir á morgun. Ég var líka mjög ánægð með hnéið mitt. Það stóð sig svakalega vel. Fann að vísu að það hefði ekki höndlað mikið lengri niðurleið en vonandi verður einhver bót þar á. Er að koma mér í gang aftur í ræktinni. Hlakka til að prófa nýja salinn úti á Nesi. En það bíður betri tíma... full dagskrá fram yfir helgina. Ættarmót og "rómantísk golfferð" coming up!!

Segi það gott í bili.
Hafið það sem allra best... hættið að lesa blogg og farið út - njótið sumarblíðunnar .

Ég býst fastlega við því að magaslímhúðin mín sé ekki upp á sitt besta þessa dagana. Undanfarna daga hef ég lifað á íbúfeni og kaffi. Kaffið drekk ég til að halda mér vakandi fyrir framan tölvuna a.m.k. 15 klst. sólarhringsins og íbúfenið bryð ég til að finna ekki fyrir höfuðverknum, augnverknum og vöðvabólgunni sem ég vakna með á hverjum morgni.
Ég held að skynsamlegast væri bara að leggja mig inn.

Vá hvað ég hlakka til að klára þetta helvítis próf... sama hvernig það fer.

Verknáminu á 4. ári er lokið!!!
Ég fór í próf í verklegri skurðlæknisfræði í gær. Þetta var nú bara eitt af skemmtilegri prófum sem ég hef farið í. Það voru 6 stöðvar og inni á hverri stöð var sjúklingur með ákveðið vandamál. Við áttum svo að fá sjúkrasögu og skoða sjúklinginn, setja fram vinnugreiningu (þ.e. hvað er líklegt að sé að sjúklingnum) og ræða framhaldið, hvaða rannsóknir við myndum vilja gera og annað slíkt. Þetta gekk bara allt saman mjög vel. Maður er orðinn svo miklu öruggari með sig heldur en í byrjun vetrar þegar maður vissi ekkert hvað maður var að gera. Allt í einu fannst mér ég hafa náð tökum á þessu öllu saman. ...auðvitað er samt alltaf eitthvað sem maður gleymir að skoða eða gera og eitthvað sem maður veit ekkert um og stendur alveg á gati. Ég held að það sé óhjákvæmilegt!

Annars er ég loksins komin í upplestrarfrí svo nú hefst lestur á fullu fyrir fræðilegu prófin. Fyrst er það fræðileg lyflæknisfræði þann 23. maí (eftir 2 vikur) og svo fræðileg skurðlæknisfræði þann 30. maí (eftir 3 vikur).

Þá fæ ég alveg 2 daga frí áður en ég byrja að vinna!!

Sumarið er svo sannarlega komið.
Ég sá fullt af lóum á Hagatorginu í gær. Ósjálfrátt færðist bros yfir andlitið. Það er alltaf svo gaman að sjá þessa fallegu vorboða. Nokkrum sekúndum seinna missti ég þó alveg grímuna þegar brjáluð kría stefndi á fullu í áttina til mín. Það vakti ekki upp skemmtilegar minningar ...og þó! Mér varð hugsað til þess þegar við Heiðdís systir, Helga vinkona hennar og Erna vinkona mín villtumst í "Hike" þegar við vorum í sumarbúðum á Úlfljótsvatni þá gömlu góðu daga. Við vorum gjörsamlega týndar og algjörlega búnar að tapa leiðinni á kortinu. Það bætti svo ekki úr skák þegar við gengum í flasið á risastórum hópi af klikkuðum kríum sem allar réðust á okkur... við hlupum af stað í ofboði inn á næsta bóndabæ og fengum far hjá bóndanum yfir versta kaflann. Heyrðum svo bara dinkina ofan á bílinn. Hahaha við vorum að míga í okkur af hræðslu.


Síðastliðnu daga hefur annars verið bongóblíða, heiðskírt, sól og 15 stiga hiti. Loooksins kominn tími fyrir útihlaup astmasjúklinganna!! hehe ég var ekkert smá dugleg í gær að drífa mig loksins út og hrista soldið spikið. Harðsperrur dauðans aftur á móti farnar að gera vart við sig eftir þetta annars aumingjalega skokk... úff hvað ég er í sögulega lélegu formi!! Þetta fjórða ár læknisfræðinnar er alveg að fara með mann 
Annars erum við Binni loksins búin að fá nýja bílinn okkar endanlega afhendan!! Hann var í smá viðgerð sem dróst endalaust á langinn. Nú er hann hins vegar eins og nýr og tilbúinn að halda hvert á land sem er í sumar.

Jæja best að halda áfram að vera innpúki og dugleg að læra í sumarblíðunni...

Ég er búin að vera með fjörfisk af og til í vinstra auganu í svona 2-3 mánuði. Gjörsamlega óþolandi anskoti! Þetta er trúlega vegna krónískrar þreytu minnar... annars stungu bekkjarfélagar mínir upp á því að ég væri með hypokalemiu (of lítið kalíum í blóðinu) en ég held að daglegt bananaát í hendingskasti á leiðinni í skólann sé frekar að valda hyperkalemiu (of miklu kalíum í blóðinu) ef eitthvað er (enda bananar mjög ríkir af kalíum). Ég gæti kannski hætt að borða banana... get bara soðið mér kartöflur í staðinn. Það sannaðist úti í Kenýa að það er ekki mikill bragðmunur á soðnum bönunum og soðnum kartöflum.

Vá ég nenni ekki að læra....

Próflok 30. maí!!!! ...geri aðrir betur.

Kattauppeldi á hug minn allan þessa dagana. Það gengur rosa vel og við erum svakalega stolt af hverju framfaraskrefinu á fætu öðru. Aþena stækkar ört og lærir fljótt hvað hún má og ekki má.
Ég var annars á slysó í síðustu viku og fékk meðal annars að fara á sjúkrabílavakt. Geggjað stuð að hlaupa af stað út í bíl við hringinguna og sjá svo alla bílana þeytast í burtu eins og hendi væri veifað þegar maður brunar á milljón framhjá þeim með bláu ljósin og sírenurnar. Adrenalínið alveg á fullu.


Svo er líka mjög gaman á slysadeildinni. Ég greindi t.d. þvagfærasýkingu sem var farin að teygja sig upp í annað nýrað hjá ungri stúlku. Eina kvörtun hennar var bakverkur í viku. Í ljós kom að hún var með bankeymsli yfir öðru nýranu. Hún bjóst trúlega ekki við því að fara heim með lyfseðil fyrir sýklalyfjum.

Heiðdís, bestasta systirin í öllum heiminum, er annars loksins komin heim frá Svíþjóð. Hún hefur dvalið þar frá áramótum og verið að leika sér á spítalanum í Lundi með Völu vinkonu sinni. Það voru miklir fagnaðarfundir í dag þegar ég hitti hana loksins. Við fórum svo saman að heimsækja Sirrý frænku og co. í nýja húsið þeirra í Hafnarfirðinum. Allt að verða tilbúið og ekkert smá flott! Það verður nátturúlega æðislegt fyrir þau þegar Maggi útskrifast af Grensás og kemst loksins heim!!   Svo verður Sirrý einmitt fimmtug á morgun...eða í dag (eftir því hvernig á það er litið enda er klukkan orðin allt of margt) - ég óska henni að sjálfsögðu innilega til hamingju með afmælið!!

Bið ykkur vel að lifa!

Ég bara varð...

Úff púff páskarnir eru afstaðnir!
Þrátt fyrir hálfgert munaðarleysi okkar Binna yfir páskana (allir foreldrar okkar voru farnir úr bænum) þá rættist nú bara úr þessu öllu saman. Við fengum til okkar heila hersingu hérna á föstudaginn langa. Öll móðurfjölskyldan hans Binna kom í mat og einhvern veginn tókst mér að leggja á borð fyrir 10 manns í liltlu sætu stofunni okkar. Þetta gekk allt saman stórslsysalaust fyrir sig og allir lögðu sitt af hendi við matreiðsluna en við grilluðum dýrindis lambalæri - fyrsta grillmat ársins. Það var líf og fjör á Hjarðarhaganum þennan daginn.
Svo fórum við í matarboð til Gullu frænku á páskadag og fengum þar að sjálfsögðu frábæran mat og yndislegt að hitta alla. Það er hrikalegt hvað ég hef lítið getað hitt fjölskyldu og vini þennan veturinn. Ég hef gjörsamlega einangrast á spítalanum... ekki er það nú fyrir matinn í mötuneytinu skal ég segja ykkur! En ég get nú vonandi eitthvað bætt úr þessu í sumar, gefið að það verði rólegt hjá mér á Öldrun.

En það er áfram líf og fjör hér á Hjarðarhaganum því við Binni vorum að fá okkur lítinn kettling. Litla dúllan er rétt rúmlega 6 vikna og er komin hingað til okkar. Við áttum nú varla von á að fá að taka hana með okkur heim þegar við ákváðum að kíkja til að skoða kettlinga sem við sáum auglýsta. Í miklu snarræði redduðum við bráðabirgðakassa og mat handa krílinu. Hún hefur gjörsamlega sigrað hug okkar og hjörtu.
Sú stutta hefur hlotið nafnið Aþena.

Það er sko engin lognmolla í læknadeildinni - ónei!
Ég og Harpa skelltum okkur til Akureyrar ásamt Sólveigu Kristínu bekkjarsystur okkar. Við dvöldum í þessu fína húsi rétt neðan við spítalann og þurftum bara að labba eina stóra og pínu langa brekku í morgunsárið og þá vorum við mættar á spítalann.... frekar þægilegt og bara skemmtilegt að byrja daginn með smá púli. Það er líka svo töff að sitja aftast á röntgenfundum eins og fýsibelgur . Það var mjög skemmtilegt að kynnast starfseminni á FSA (Fjórðungssjúkrahúsið á Akureyri) en ég verð nú reyndar að viðurkenna að það var töluvert meira action í gangi á bæklunardeildinni þar sem Sólveig var (en ég og Harpa vorum á almennri skurðdeild). Hápunktur vikunnar var a.m.k. án alls vafa þegar við Harpa fengum að skrúbba okkur báðar inn í bæklunaraðgerð þar sem gömul kona hafði brotnað á lærlegg fyrir neðan gervi-mjaðmarliðinn sinn. Bæklunarlæknarnir fóru hreinlega á kostum alla aðgerðina (sem var b.t.w. tæplega 5 klst) og skemmtum við okkur konunglega ...fengum að bora, skrúfa, herða, skola, toga, ýta og ég veit ekki hvað og hvað!! Enn einu sinni snerist mér hugur og eftir þessa aðgerð var ég staðráðin í að verða bæklunarlæknir


Ferðin var annars mjög skemmtileg og herbergisfélagarnir ekki í verri kantinum... við áttum góðar stundir og kjöftuðum hreinlega frá okkur allt vit enda lítið sem ekkert lært á þessu vikutímabili. Okkur gekk meira að segja svo vel að kjafta að við misstum af fluginu okkar!!! hahaha ok kannski ekki bara út af kjafthætti en engu að síður misstum við að fluginu.. við mættum út á flugvöll akkúrat þegar vélin var að fara í loftið. NB þetta var flugið heim til Reykjavíkur á föstudeginum og Árshátíð Félags læknanema var haldin þarna um kvöldið!!! Sem betur fer vorum við svo hrikalega framsýnar að við áttum sem sagt bókað flug þarna um hádegisbilið og gátum bókað okkur í flug seinna um daginn... en það klárlega tafði allan árshátíðarundirbúning og misstum við allar af fyrirpartýinu. Harpa náði samt að kaupa sér árshátíðarkjól "Down Town" Akureyri svo þetta var ekki alveg til einskis . En árshátíðin var skemmtileg framan af, allir svo sætir og fínir . Svo var hljómsveitin reyndar ekki alveg að gera sig þannig að það var lítil stemmning fyrir dansi en fyrir vikið náði maður bara að kjafta soldið meira við alla bekkjarfélagana . Algjört æði!


Ég er búin að skella inn fullt af myndum af liðnum atburðum Góða skemmtun!

OMG!! Hversu töff er að sjá sláandi hjarta???

Ég brosti allan hringinn í gær því í gær var góður dagur Til að byrja með kláraði ég próf á mánudaginn í myndgreiningu (eða röntgen) og gekk bara ljómandi vel. Síðan var gærdagurinn bara alveg frábær í alla staði! Það var fyrsti dagurinn minn á hjarta- og lungnaskurðdeildinni. Strax um morguninn fékk ég að þreifa loft sem hafði komist undir húð (subcutant emphysema) en það er eins og að pota í blautan snjó (og gefur því auga leið að það er mjög skemmtilegt!) Síðan fór ég í kransæðahjáveituaðgerð sem er opin hjartaaðgerð og fékk í fyrsta skipti að sjá sláandi hjarta!!! Ég táraðist næstum því í aðgerðinni, þetta var bara of magnað Já já svo fór ég á vakt og fékk þar frekar medicinskan sjúkling sem var skemmtileg nostalgia. Ekki versnaði nú heldur dagurinn þegar ég fattaði að greinin mín væri komin í hús . Í tilefni dagsins og almennrar gleði fengum við Binni okkur síðan ís

Það rættist aðeins úr bæklunardeildinni eftir því sem leið á... mér tókst að minnsta kosti að massa innskriftirnar og skrúbbaði mig inn í fullt af aðgerðum. Það var frábært að sjá þegar settur var nýr liður í hné... aldrei á ævinni hefði ég haldið að það væri svona flott að sjá inn í hné!! Það var craaaazy Finnst samt alveg magnað hvað þessir bæklunarlæknar eru eins og smiðir í eigin leikfangasmiðju... hamar, nagli, skrúfur, meitill, sög og ég veit ekki hvað. Verkfærakassarnir þeirra eru alls ekki frábrugðnir verkfærakassanum hans pabba sem er úti í bílskúr... nema hvað hann er bara ekki steríll! hehe

Þessa vikuna er ég á röntgenkúrs... þá gerum við lítið annað en að skoða röntgenmyndir og drekka kaffi Heavy nice! ...og það besta er að við erum búin kl. 12 í skólanum. Í gleði minni ákvað ég því að skella mér til tilbreytingar í ræktina í gær og taka nú almennilega á því... ég hef vaggað eins og gömul hæna um ganga spítalans í dag

Annars hefur verið nóg að gera í félagslífinu þessa dagana... við Binni héldum formlegt innflutningspartý um þar síðustu helgi Þetta varð bara heljarinnar partý, þrátt fyrir ófáar útlandaferðirnar meðal vinanna. Ég skemmti mér að minnsta kosti rosa vel og mér sýndist það eiga við um flesta

Svo skelltum við Binni okkur í sveitasæluna í Grænuhlíð (bústaður mömmu og pabba) núna um helgina og Bjarney og Keli komu í heimsókn á laugardagskvöldinu. Heitur pottur, góður matur, vín, spil, gleði og almennur hressleiki... need I say more??


Annars er greinin mín loksins að fæðast... á eiginlega bara eftir að klippa á naflastrenginn! Sýnist þetta vera eitt fallegasta barn í heimi Þið fylgist vonandi öll spennt með í næsta mars hefti Læknablaðsins.

Ég hreinlega trúi því ekki hvað tíminn líður hratt. Síðastliðinn föstudag var próf í verklegri lyflæknisfræði (eða klínísk medicine eins og við tölum um dags daglega). Þetta var próf með 7 mismunandi stöðvum þar sem prófað var í skoðun, sögutöku, úrvinnslu og greiningu vandamála og annað skemmtilegt. Það gekk bara vel held ég... maður brilleraði á sumum stöðvum en gekk kannski ekki alveg nógu vel á öðrum. Það er bara eins og gengur.

Á laugardaginn var svo afmæli hjá Hrefnu. Hún bauð okkur öllum lækna/sj.þjálfunargenginu ásamt mökum í mat. Æðislegur matur, opinn bar, samkvæmisleikir og mikið kjaftað og skrafað Sem sagt mjööög vel heppnað!

Síðan héldum við Binni smá kaffiboð á sunnudaginn. Að sjálfsögðu mættu amma, afi, mamma, pabbi og allar frænkurnar stundvíslega kl. 15 og var mín þá ekki alveg í ruglinu með allt í hershöndum inni í eldhúsi... ekki búin að setja krem á kökuna, hinn kökubotninn ónýtur, ekki einsu sinni byrjuð á vöffludeiginu og rétt að enda við að klára að leggja á borðið!!! hahaha ég held að ég þurfi eitthvað að endurskipuleggja hve langan tíma það tekur að undirbúa "eitt lítið kaffiboð". En það var æði að fá alla í heimsókn Enda fer alveg rosalega vel um okkur skötuhjúin hérna. Algjör draumur í dós

Á mánudaginn byrjaði ég svo á skurðlækningadeildunum (eða kirurgiunni). Ég byrja á bæklun núna fyrstu 2 vikurnar. Ég vildi að ég gæti sagt að þetta væri það skemmtilegast sem ég hef gert... en það eina sem ég hugsa um þessa dagana er hvað það var ótrúlega skemmtilegt á medicine, miklu skemmtilegra en kirurgian!! Ég sakna þess alveg fáránlega að ganga stofugang... silly! Ég held reyndar að þetta sé nú bara af því að maður var farinn að komast upp í ákveðna rútínu og það eru mikil viðbrigði að skipta allt í einu svona yfir, loksins þegar maður var farinn að ná almennilegum tökum á því hvernig allt gekk fyrir sig og hvað maður átti eiginlega að vera að gera. En það er af nógu að taka engu að síður hérna og ég kem heim alveg búin á því á daginn. Ég var meðal annars viðstödd aðgerð í dag þar sem verið var að amputera fyrir neðan hné. Það var pínu súrrealísk upplifun.

En jæja back to business... þarf að undirbúa skoðun neðri útlims fyrir morgundaginn... rifja upp eins og eitt stykki anatómíu!!

 

Það er nokkuð ljóst að ég verð að vera duglegri í Wii:

 

Skurðlæknar þjálfaðir með Wii leikjatölvu

 

...óneitanlega honum Binna mínum til mikillar gleði

Jæja, bloggdeyfan mikla er yfirstaðin ...í bili!

Margt hefur á daga mína drifið frá því síðast... heimur spítalans er sífellt að opnast meira og meira fyrir mér. Hingað til hefur mér þó fundist laaaang skemmtilegast á hjartadeildinni en annars fannst mér líka mjög skemmtilegt á lungunum og röntgen! ..og gigtinni! haha þetta er allt svo skemmtilegt Ég er núna á smitinu og stefnir allt í að það sé bara áframhaldandi skemmtilegheit. Ég fór t.d. í dag í mjög áhugaverða ómstýrða lifrarástungu þar sem dreneraður var út graftarpollur (abscess!).

Síðan erum við Binni loksins farin að búa. Tengdó fékk stöðu sem þjóðgarðsvörður í Skaftafelli bara núna rétt fyrir jólin og fáum við Binni að vera í íbúðinni á Hjarðarhaganum gegn vægu gjaldi. Við fluttum allt draslið inn milli jóla og nýárs. Eins og það var nú gott að vera hjá mömmu og pabba þá verður nú að segjast að þetta er fullkomlega æðislegt. Rosa kósý! Búin að setja fullt af myndum inn á myndasíðuna mína (sjá link hérna til vinstri).

Ég og Binni í fyrstu íbúðinni

Jólin voru svo algjörlega frábær... snerust að vísu mest megnis um flutningana og því kannski ekki alveg nógu mikil hvíld. Samt sem áður naut ég þess bara að vera í fríi og vann upp allt svefnleysi og annir undanfarandi misseris. Lærdómur sat óhjákvæmilega á hakanum að öllu leyti.

Endurfundir Kenýafara á jólaglögg læknanema.

Heiðdís fór til Svíþjóðar í gær. Hún ætlar að vera á spítalanum í Lundi í verknámi sem hluta af einhverjum valáfanga. Hún er ekki væntanlega aftur til landsins fyrr en 4. apríl.

Í næstu viku fer ég á slysa- og bráðadeildina og svo á meltingu... og svo próf í klínískri lyflæknisfræði (litlar 6,5 einingar) þann 1. feb. Fram að því verður sko tekið á honum stóra sínum.